14-09

Treindag naar Napels, Overstap Taranto

Trein was maar 1 minuut later in Taranto dan gepland, dus op tijd en we hadden 50 minuten overstap tijd.

Bij instappen iets grappigs... we hadden reservering voor stoelen 2A en 2C. Maar de nummering was 2A, B en D. Ook de conducteur vond dit zeer "interesante". Hij keek op zijn tablet en ze bleken de trein gewisseld te hebben. Hij vond onze reserveringen op 2A en 2B. Phew, koos hoefde niet 4,5u te staan.

Napel met 10 minuten vertraging (op tijd volgens Italiaanse standaarden). We komen aan op perron 14 van de 24. Wat een verschil met de stationnetjes, die we tot nu toe hebben gehad in Italië. En wat een cultuurshock als we buiten komen. Midden in de stad en heeeeel druk. Brommers en auto's vliegen hier voorbij. Zebrapaden en stoplichten zijn een richtlijn. Daar houdt niemand zich aan. Oversteken doe je op hoop van zegen. 

Het is zo'n 15 minuutjes lopen naar het hotel en de straten en stegen geven je niet meteen een rustig gevoel. We zijn een beetje teveel verwend in Lecce.

Het hotel is oké en netjes.

's Avonds gegeten bij een klein restaurantje om de hoek.

15-09

Vandaag met de trein naar de Amalfi kust. Eerst een uitdaging, want we vertrekken vanaf station Garribaldi en niet Centraal station. Maar google maps wijst ons daar wel heen. Ff aan een agent gevraagd en toen wisten we het...

Station Garibaldi ligt onder CS. (Een beetje als station Rotterdam Blaak, maar dan onder Rotterdam Centraal).

We zijn naar het plaatsje Vietri sul Mare gegaan. Dit ligt aan de Amalfi kust, tegen de heuvel omlaag naar het strand. Het keramiek centrum van Italië. Hartstikke leuke kleine straatjes in het oude centrum en iedere 2e winkel is een keramiek maker en verkoper. De andere is overigens een restaurantje of een souvenier shop 😉. Van hieruit zijn we helemaal naar beneden gelopen naar het strand. Kei stijl, dus we hadden wel een hard hoofd voor de terugweg. Gelukkig vond Sylvia een andere route met trappen. Dat scheelde heel wat. En vanuit het oude centrum bleek er ook nog een publieke lift te zijn omhoog naar het treinstation. Dat was een bonus.

Begin van de middag zijn we terug gegaan naar Napels en hebben we daar een stuk stadswandeling gelopen door het oude deel van de stad. Oud betekend hier vervallen en grafity vult alle muren. Veel voelt aan als straatjes, die je liever over slaat.

Wel hebben we een aantal mooie gebouwen en kerken gezien. En het Piazza Dante is het vermelden waard. Dit is een van de belangrijkste en levendigste pleinen in het hart van Napels, vernoemd naar de beroemde dichter Dante Alighieri. Vooral bekend van De goddelijke komedie (La Divina Commedia) wat ook de basis is van het boek/film Inferno van Dan Brown.

We hebben bij en kleine pizzeria gegeten, want Napels is natuurlijk de bakermat van de pizza.

Dus culinaire proeflijst weer afgechecked.

En GROOT. Zelfs Koos kon 'm niet op.

16-09

Het is het jaar 79 en dan gebeurt het. De vulkaan Visuvius barst uit en bedekt heel de stad Pompeii met een dikke laag as en puin. Iedereen kent het verhaal wel. In de eeuwen daarna zijn beetje bij beetje opgravingen gedaan. Wij gaan vandaag naar die archeologische plaats. We hadden vooraf kaartjes en audioguides besteld. Maar voor de audioguide moesten we ons paspoort inleveren als "pand". Dat mag dus niet (lees maar in je paspoort) en willen we ook niet doen. Daarom kregen we een code om via de telefoon de teksten online te luisteren. Echter kon je maar met 1 persoon tegelijk die code gebruiken en het bleek, dat er een hele slechte dekking in het park was. Dus nagenoeg geen audio. Booh!!

De plattegrond was voor ons en vele anderen bijna niet te begrijpen. Maar uiteindelijk hebben we de belangrijkste vonsten gezien. Zoals het amfitheater, forum, een woning van een rijke familie. De straten zijn weer zoals ze er toen uit zagen en van bovenaf krijg je een goed idee van hoe groot de stad was en hoe die is ingedeeld.

Al met al hebben we toch wel genoten van deze unieke plaats.

's middags hebben we de trein genomen naar Caserta om daar het koninklijk paleis te bezoeken.

Ontworpen door Lodewijk van Wittel (een nederlander in Italië bekend als Luigi Vanvitell). De bouw begon in 1753 en duurde ongeveer 20 jaar.

De Engelse tuin is geweldig mooi en groot. Alle koninklijke kamers waren open voor het publiek. Het was spectaculair. Muren bekleed met verschillende soorten marmer, de vloeren allemaal mozaïeken en de plafonds één voor één kunstwerken. Ze hebben de kamers zo veel mogelijk ingericht met originele meubels of minstens stukken uit dezelfde tijd.

Dit kwamen we (Sylvia dus) via Google tegen en het bleek ook de lokatie te zijn voor meerdere films. Waaronder Star Wars: Episode I: The Phantom Menace en Star Wars: Episode II: Attack of the Clones. Dus Koos helemaal blij natuurlijk.

's Avonds pasta carabonara gegeten.

17-09

Ochtend en middag Napels. Vandaag hebben we een latere treinreis naar de volgende stad, dus kunnen we nog genieten van Napels. We zijn naar de boulevard gelopen. Daar was de stad in eens veel schoner en beter onderhouden. Ja hier is Napels mooi. En de stoplichten deden het, Joepie!!

Van daaruit via castello d'ovo naar het Spaanse kwartier. Een mooie levendige wijk, wat zo ongeveer één grote gedenkplaats is voor Diego Maradonna. Huh, dat is toch een Argentijn? Maar hij wordt in Napels aanbeden als een god omdat hij de Zuid-Italiaanse stad sportieve triomfen bracht en symbolisch bevrijdde van de minachting van het rijke noorden.

We brengen een bezoek aan het Castel Nuovo (nieuwe kasteel) ook bekend als Maschio Angioino. Nou ja nuovo?? Het is gebouwd tussen 1475 en1480. Een echt vierkant kasteel met 4 ronde torens op de hoeken.

De lunch bestaat uit gnocchi, ravioli en Cannoli na. Yep Italië is Italië 😁

Hierna zijn we via de oude stad teruggelopen naar het hotel, om de koffers te halen. Onderweg natuurlijk nog een gelato gegeten🍦🍦

Om 16.30 vertrekt onze trein 1 minuut te vroeg richting Rome. Op naar het volgende avontuur.