09-09

Treinreis Wenen (Meidling) naar Rimini. We waren om 5.00u al wakker, want de trein zou om 6.35u vertrekken en we moesten nog een stukje lopen naar het station. "Beter 10 minuten te vroeg, dan 1 te laat" is ons motto.

De trein was wat vertraagd en vertrok om 06.51u.

Dat kon weleens een uitdaging worden in Innsbruck, waar we een overstaptijd hadden van 19 minuten (en nu dus -16). Maar in de trein zagen we al dat tie (waarschijnlijk) wel op de geplande tijd aan gaat komen 🤞

We rijden door de Alpen en hebben een mooi zicht op de bergen

In de trein krijgen we berichten... Modderstroom! Geen treinen tussen Brenner en Brixen. En al het treinverkeer naar Italië moet door deze pass.

Dat wordt een probleem/uitdaging. Er worden bussen ingezet en bij de opstap plek is het net zo'n zooitje als in Nederland.

Uiteindelijk hebben we een bus om 12.30u. Die zou ons naar Bozalno moeten brengen.

Wel kunnen we nu zeggen, dat we de Brennerpass hebben gereden (al thans... de buschauffeur 🚌)

Van daar maar weer verder kijken.

De schade lijkt beperkt, want onze trein (RJ 83) stond netjes in Bolanzo te wachten. We waren er om 14.30u en de trein reed om 15.11u weg en volgens de conducteur hebben we "maar" 101 minuten vertraging. 

Al met al toch goed geregeld door de ÖBB (dat is de Oostenrijkse NS).

Het hotel was 2 hele minuten lopen van het station. Dus 👍👍 voor Sylvia voor de super planning. Kamer was goed en schoon en het ontbijt super uitgebreid.

10-09

Vandaag de 2e reisdag. Van Rimini naar Lecce. Om 9.19u vertrokken in één rit van 7.32 uur.

We rijden de gehele rit langs de oostkust van Italië, soms maar een meter of 5 van de zee.

Precies op tijd in Lecce. We stapte in Rimini in met 20 graden en regen en stappen hier uit met volle zon en 34 graden.

Het hotel is ong. 100m van het station. Sylvia heeft zichzelf overtroffen.

Het hotel heet "Grand hotel Lecce" en zo ziet het er binnen ook uit. Marmer, wit hout etc. Helemaal klassiek.

We hebben de koffers afgezet, omgekleed en zijn de oude stad ingewandeld. Dat is nog geen 10 minuten lopen.

Je loopt er rechtstreeks de renessance in.

's Avonds een heerlijke entrecote gegeten (echt vlees, joepie).

11-09

's morgens is het al 27 graden.

Ontbijt lijkt op een patticerie. Zoet, zoet en nog meer zoet en dit alles in taartvorm. Waarschijnlijk zuid Italiaans.

Op naar de oude stad om van de mooie pareltjes van kerken en andere oude gebouwen te genieten. En dat is zeker gelukt. We hebben een combo-kaartje gekocht waarmee we meerdere monumenten konden bezoeken. Daardoor ga je ook vanzelf bij veel meer locaties naar binnen.

We hebben het volgende bezocht of bekeken:

De Basiliek Santa Croce is een beroemde 17e-eeuwse barokke kerk en een hoogtepunt van de lokale bouwstijl.

Santa Chiara kerk. Gebouwd in 1429. Tussen 1687 en 1691 is de kerk bijna volledig vernieuwd in de uitbundige stijl van de Lecce-barok.

Amfitheater van Lecce. Het ligt half onder de grond op het centrale plein Piazza Sant'Oronzo in het historische hart van Lecce. Het werd gebouwd in de 2e eeuw na Christus (tijdens de regeerperiode van keizer Hadrianus). Er konden vroeger ongeveer 15.000 toeschouwers plaatsnemen voor Spel- en gladiatorengevechten.

San Matheo kerk is een bekende 17e-eeuwse barokke kerk in het historische centrum van Lecce, gelegen aan de Via dei Perroni.

Piazza del duomo (dom plein), Het centrale plein van Lecce. Daar hebben we een bezoek gebracht aan de dom; de bisschoppelijke kathedraal. Met daaronder de crypte. Wat naast een groot aantal graven van geestelijke en rijke inwoners van de stad op zichzelf ook bijna een hele kerk is. Verder hebben we hier het klooster bezocht, waarin ook het museum van kerkelijke kunst is gevestigd. Ook de klokkentoren (campanile) van de kathedraal in met zijn 72 meter hoogte een imposante verschijning. Deze was te bezoeken maar dat hebben we overgeslagen. Er is zo veel te zien hier, dat we keuzes moesten maken.

We hebben bij een koffie tentje op het plein een koffie met een Pasticciotto genuttigd. Dat zijn de lokale gebakjes (dus weer eentje van onze culinaire proeflijst afgestreept).

Hierna was het Museo Provinciale Sigismondo Castromediano aan de beurt. Dit is het oudste openbare museum in de regio Apulië (Puglia), opgericht in 1868 door hertog Sigismondo Castromediano. Het museum bevat de oudste verzameling van Messapische keramiek, Attische vazen, en rijke archeologische vondsten zoals stenen en inscripties.

Via de Porta San Biagio gaan we de oude stad weer in. Dit is een van de 3 overgebleven stadspoorten gebouwd in en rond 1774.

We lopen naar het Kasteel van Karel V. Het stamt uit de 12e eeuw en is door Karel V in 1539 versterkt en uitgebreid. Je kon een begeleide tour doen, maar we hadden al gelezen, dat dat in het Italiaans is. En veel is binnen niet te bezichtigen. Ook de buitenkant staat volledig in de steigers en was het fotograferen niet waard. Tja, je kunt niet alles hebben

Door naar het Romeins theater dat (waarschijnlijk) stamt uit de 2e eeuw en in 1929 toevallig is gevonden bij werkzaamheden. Er is een klein museum van gemaakt, waar artefacten en replica's worden tentoongesteld. Daarmee vertelt men over het teatro en over de Via Appia. De belangrijkste verbindingsweg tussen het zuiden en Rome, die via Lecce ging. Dit is zo'n belangrijke weg waarvan wij nog het gezegde hebben "Alle wegen leiden naar Rome".

Door naar de Convitto Palmieri. Ooit gesticht als kostschool, maar nu in gebruik als openbare bibliotheek en museum gewijd aan de geschiedenis van de boekdrukkunst. Je vindt hier oude drukpersen en typemachines.

Rond 15.00u is het zo warm, dat we een goed Italiaans gebruik ter harte nemen. Riposo. Bij ons beter bekend onder de Spaanse naam Siësta. Dit doen we aan het zwembad van ons hotel. Ja! Ze hebben hier een zwembad. Jippie.

's Avonds in de oude stad gegeten op het terras van een klein restaurantje in een straat achter een van de kerken. Een terras betekend hier gewoon tafels en stoelen op straat zetten.

Goede pasta en een hele goede tiramisu. De beste die we in een restaurant geproeft hebben.

12-09

Vandaag zijn we met de trein naar Ostuni gegaan. Ja we worden echte Interrailers.Bekend als de witte stad. Deze is gebouwd op een hoge heuvel. Met de witte kleur en op die heuvel moest Koos bij de eerste blik aan Minas Tirith denken (Lord of the Rings).

Het is geweldig om door de kleine straatjes met al die trappen te lopen. We hebben een kaart gehaald bij de tourist info, maar daar hadden we niet zoveel aan. Dus zelf maar een beetje rondgelopen. De oude kathedraal was binnen helemaal ingepakt ivm renovatie, dus er is niets te zien. Wel hebben we het kleine archeologische museum bezocht in een oud klooster. Het topstuk was de overblijfsels van een jonge zwangere vrouw van ong. 28.000 jaar oud.

Het was gewoon mooi om hier te hebben rondgekeken.

's Avonds hebben we gegeten bij Uemé. Een modern restaurant, wat eigelijk een "pizzeria met upgrade" is. We wilde daar de 6 gangen proeverij gaan doen, maar ze belde ons van te voren netjes op om te zeggen, dat de meeste gangen paprika bevatte. Want dat hadden we bij de reservering opgegeven als allergie. Wel netjes van hun. We zijn toch gegaan en hebben een lekker voorgerecht en een pizza gegeten. 

13-09

Vandaag staat Polignano a Mare op het programma. Het is een stad gebouwd op steile kliffen aan de Adriatische Zee en de grotten in de kliffen onder de stad waren reeds in de prehistorie bewoond.

Het historisch stadje is vol met kleine straatjes, waar je heerlijk kun rondstruinen. Het ene doorzicht is nog mooier dan de andere.

Via info op het internet hebben we met Google maps een eigen "stadswandeling" samengesteld.

Eerst zijn we naar het standbeeld van Domenico Modugno (lied "volare"), die hier is geboren, gelopen.

Daarna hebben we het Calaporto bezocht. Het kiezelstrand in de baai, middenin de stad. Dit is ook de uitloop van het water van het hogergelegen gebied achter de stad.

Over de Ponte Borbocino. De brug over de uitloop, die beide delen van de stad verbindt. Gebouwd in het begin van de 19e eeuw. Op de manier, zoals de Romeinen bruggen en aquaducten bouwden.

We gaan onder de Arco Marchesale (ook wel Porta Grande genoemd) door. Dit is de historische stadspoort die toegang geeft tot het oude centrum van het Italiaanse kustplaatsje.

Hier zien we het oude markiezen paleis. De basis hiervan stamt al uit de 3e eeuw, maar is in de jaren en eeuwen flink uitgebreid en verfraaid. Op het volgende pleintje zien we de Kerk van de heilige Maria. Oorspronkelijk gebouwd rond 1295.

Dan lopen we door om een blik te werpen op de grotten die in de kliffen zitten.

De Grotta Palazzese, één van de grootste grotten, wordt al sinds ong. 1700 gebruikt voor diners en feesten. Nu zit er een restaurant in.

Daarna zijn we doorgelopen naar de Balconata. Uitzichtpunten aan het einde van straatjes, van waar je een spectaculair zicht op de zee en de grotten hebt. Het lijken inderdaad net balkons bovenop de kliffen.

Op het Italiaanse culture vlak:

Gelato... Check!

Weer een heerlijke dag hier in Apulië, aan de Adriatische Zee.

Aan de andere kant van de zee, in corfu, is mijn nicht, Jackie, op vakantie, dus we hebben naar elkaar gezwaaid en per WhatsApp elkaar het bewijs gestuurd.

's avonds was het weer tijd om de cultuur barbaar uit te hangen... McDonald's🤭 

We zijn blij dat we Lecce aangedaan hebben in onze treinreis het staat met stip bovenaan de lijst met mooiste stadjes.

Morgen reizen we weer verder naar Napels